ទាញយកពី YTS.MX
គេហទំព័រភាពយន្ត YIFY ផ្លូវការ៖ YTS.MX
បំផុសគំនិតដោយភាពយន្តខ្លីរបស់ YouTube "Waktu Maghrib"
«កុំ​លែង​ហ្វូង​គោ​របស់​អ្នក​ឡើយ។ ឬកូនរបស់អ្នក។
ពីពេលដែលព្រះអាទិត្យលិច រហូតដល់ពេលល្ងាចបានកន្លងផុតទៅ
សម្រាប់​អំពើ​អាក្រក់​នឹង​ចេញ​មក​ក្នុង​ម៉ោង​នេះ»។
Sahih Imam Muslim, លេខ 2113
មួយ​ពីរ​បី។
ចាប់​វា។
វាពិបាកពេក។
តើ​អ្នក​អាច​ធ្វើ​វា​បាន​ទេ?
-ខ្ញុំ​នឹក។ - ខ្ញុំទទួលបានតែមួយពិន្ទុប៉ុណ្ណោះ។
មក​ពីរ​ចំណុច។ មួយ​ពីរ​បី។
Karta, Drajat, តោះទៅផ្ទះ។
វាងងឹតហើយ។
- ក្រោយមក។ - ពីរបីនាទីទៀត។
អ្វី? ពួកយើងចេញមកទីនេះជាមួយគ្នា។
យើងគួរតែទៅផ្ទះជាមួយគ្នា។
ចុះបើខ្ញុំត្រូវខ្មោចចាប់ជំរិត?
អ្នកមិនគួរជឿលើអបិយជំនឿទេ។
– ប៊ូ! – ប៊ូ!
ស្អី​ក៏ដោយ។
ពីរពិន្ទុ។
នេះជាលើកទីពីរ។
- រួចរាល់ហើយ? - រួចរាល់។
- ហ្គោតឆា។ - ល្អបំផុតពីរក្នុងចំណោមបី។
វា​នៅឯណា?
Drajat អ្នកវាយវារហូតមកដល់ពេលនេះ។
នៅទីនោះ។ បានរកឃើញវា។
អូ​ទេ។ វាបានធ្លាក់ចុះ។
ខូច។
តោះ​ចាប់ផ្តើម​លេង!
ពេញ​មួយ​យប់
ជាមួយ​មិត្ត​ភ័​ក្រ។
តោះ​ចាប់ផ្តើម​លេង…
ខូច។
ជួយ!
អុញ!
វត្តី!
ជួយ!
មិនមែនម្តងទៀតទេ។
30 ឆ្នាំក្រោយ
អាឌី! អាឌី!
អាឌី តោះទៅ។ យើងយឺតហើយ។
យល់ព្រម។
ឆាប់​ឡើង។
អាឌី។ អាឌី សូម​ប្រើ​ផ្លូវ​កាត់។
អត់ទេ តោះទៅតាមផ្លូវធម្មតា។
ឈប់គិតច្រើនទៅ អ្នកនឹងទទួលបានស្នាមជ្រួញ។
- ខ្ញុំមិនចង់ទេ! សាម៉ន! - មក អាឌី!
- សាម៉ន។ -ឆាប់​ឡើង។
អាឌី។
សូម​កុំ​ធ្វើ​បាប​យើង។
សូម​លោក​អ្នក​សូម​។
សូម។
ឆ្កួត!
សាលាបឋមសិក្សាចាទីចាចា ០១
-ឆាប់​ឡើង! -តោះ​ទៅ។
-ឆាប់​ឡើង។ -យល់ព្រម។
តើអ្នកដឹងថាម៉ោងប៉ុន្មានទេ?
ខ្ញុំបានស្តីបន្ទោសអ្នកច្រើនដងហើយ ប៉ុន្តែអ្នកទាំងពីរនៅតែយឺត។
យើង​សុំទោស។
- សាម៉ន និងខ្ញុំទើបតែ… -គ្រប់គ្រាន់!
គ្មាន​លេស។
ឥឡូវនេះ ចូល។
ក្រោយមក ពេលអ្នកផ្សេងត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ
អ្នក​ទាំង​ពីរ​ត្រូវ​ឃុំ​ខ្លួន​វិញ។
យល់?
ចូលទៅខាងក្នុង។
តែងតែយឺត ឬបាត់ថ្នាក់។
តើ​អ្នក​ចង់បាន​អ្វី?
"ខ្ញុំសន្យាថានឹងមិនយឺតទៀតទេ"
តើអ្នកចង់ឈប់រៀនទេ?
តើអ្នកចង់បណ្តេញចេញទេ?
តើនោះជាអ្វីដែលអ្នកចង់បានទេ?
ចៅហ្វាយនាយជិតនឹងកាន់ ការប្រជុំអំពីអ្នក។
នោះហើយជាមូលហេតុដែលអ្នកត្រូវស្តាប់ខ្ញុំ។
កុំ​ឲ្យ​វា​ចូល​ត្រចៀក​តែ​ម្ខាង និងចេញផ្សេងទៀត។
- សុំទោស កញ្ញា វ៉ូ -បាទ អាយ។
អនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំពិនិត្យមើលការងាររបស់អ្នក។
-យល់ព្រម។ -មក​នេះ។
ឈប់រញ៉េរញ៉ៃ។
ការងារ​ល្អ។
ប៉ុន្តែខ្ញុំពិតជាមិនអាចអានការសរសេររបស់អ្នកបានទេ។ ឆ្ពោះទៅរកទីបញ្ចប់។
អញ្ចឹង…
ប៊ិចរបស់ខ្ញុំអស់ទឹកថ្នាំ នឹក។
-ខ្ញុំ​សុំទោស។ - អូជាទីស្រឡាញ់។
វា​មិន​អី​ទេ។
នេះ​សំរាប់​អ្នក។
អរគុណ នឹក។
ខំប្រឹងរៀនណាស់ស្រីស្អាត
បន្តធ្វើលំហាត់ទៀតអត់?
កញ្ញា តើខ្ញុំអាចខ្ចីសៀវភៅនេះបានទេ? ហើយ​ត្រឡប់​មក​វិញ​នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក?
បាទ​ឬ​ចា​ស៎​វា​ពិត​ណាស់។
-អត់ទោស។ -ពិតប្រាកដ​ណាស់។
សាម៉ន!
- អ្វី? - ប៉ាខ្ញុំរកអ្នកព្រឹកមិញ។
អូ​ទេ! អាឌី ខ្ញុំភ្លេចហើយ។
និយាយតិច។ ការសរសេរបន្ថែមទៀត។
ប្រសិនបើអ្នកមិនចង់ ដើម្បីលក់ទឹកឃ្មុំរបស់អ្នកនៅទីនេះគ្រាន់តែនិយាយដូច្នេះ។
- សូមអរគុណលោក ម៉ាតូ។ - បាទលោកស្រី។ កុំ​គួរសម​អី។
ខ្ញុំគ្រាន់តែអាចប្រាប់ Samiun ។
ដូច្នេះគាត់អាចបង្រៀនអ្នកនូវមេរៀនមួយ។
លោកម្ចាស់ សូមកុំប្រាប់ Samiun ។
ខ្ញុំចង់លក់។
ខ្ញុំទើបតែភ្ញាក់ពីដំណេកកាលពីព្រឹកមិញ។
នេះជាឱកាសចុងក្រោយរបស់អ្នក។
បើ​មាន​រឿង​នេះ​កើត​ឡើង​ទៀត​នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក ខ្ញុំកំពុងប្រាប់បងប្រុសរបស់អ្នក។
អ្នកគួរតែអាណិតគាត់។
គាត់កំពុងធ្វើការយ៉ាងលំបាកសម្រាប់អ្នក និងជីដូនរបស់អ្នក។
កុំខ្ជិល។
ភាពខ្ជិលគឺជាអំពើបាប។
យល់?
- បាទ។ - បាទ។
- អាយូ។ - តោះ​ទៅ​ហើយ សាម៉ន។
ហេតុអ្វីបានជាអ្នកចែកចាយអាហារឥឡូវនេះ?
ខ្ញុំកំពុងធ្វើកិច្ចការផ្ទះប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ខ្ញុំពីមុនមក។
ត្រូវប្រាកដថាអ្នកត្រលប់មកផ្ទះមុនព្រលប់។
-បាទ ប៉ា។ - ទាំងអស់នេះគឺដោយសារតែគ្រូអាក្រក់នោះ។
ខ្ញុំភ្លេចយកទឹកឃ្មុំមក។
អ្នក​ជា​អ្នក​ដែល​ភ្ញាក់​ពី​ដំណេក។
អ្នកគឺជាអ្នកដែលបានលេងនៅក្នុងទន្លេ។
អ្នកគឺជាអ្នកដែលភ្លេច។ តើ​កញ្ញា វ៉ូ រ៉ូ មាន​កំហុស​យ៉ាង​ណា?
កញ្ញា វ៉ូ មានន័យល្អណាស់។
នាងចង់ឱ្យអ្នកទាំងពីរមានវិន័យ។
សត្វ​ចិញ្ចឹម​របស់​គ្រូ។
មកមើលការសំដែង Muncul Utomo!
យប់​ស្អែក​នៅ​ភូមិ Jatipeni។
អ្នកប្រាកដជានឹងមានភាពសប្បាយរីករាយ។
មកមើល។
យើងត្រូវតែមើលវា Adi ។
ខ្ញុំ​យល់ព្រម។ ខ្ញុំនឹងទៅសួរឪពុកខ្ញុំនៅពេលក្រោយ។
ចុះបងប្អូនវិញ?
កុំបារម្ភ។
ការបញ្ចុះបញ្ចូល Mas Samiun គឺងាយស្រួល។
គាត់គ្រាន់តែមើលទៅគួរឱ្យខ្លាច។
បើ​អ្នក​អង្វរ​គ្រប់គ្រាន់ គាត់​នឹង​ទន់ជ្រាយ។
- សម្រាក។ -អ្នក​ប្រាកដ?
បាទ។
មើល, សាម៉ន។
ខ្ញុំមិនចូលចិត្តដើរកាត់ព្រៃទេ។ ដោយសារតែថ្មនោះ។
ពួកគេបាននិយាយថា លោក Karta បានបាត់បង់ម្រាមដៃរបស់គាត់នៅទីនោះ។
សាម៉ន។
សាម៉ន?
សាម៉ន!
Saman នេះមិនកំប្លែងទេ!
សាម៉ន!
វា​មិន​កំប្លែង​ទេ។
សាម៉ន?
ខ្ញុំនឹងទៅផ្ទះដោយគ្មានអ្នក។
សាម៉ន!
អូ!
ហ៊ាន!
មកកុំខឹង។
ខ្មោចមិនមានទេ។
កុំជឿលើអបិយជំនឿ។
បើ​ខ្មោច​បង្ហាញ​មុខ​ខ្ញុំ​នឹង​វាយ​វា​។
អាឌី!
ពូ?
ពូ!
ពូ?
-ហេតុអ្វី​អ្នក​នៅ​ទីនេះ? - ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​ផ្តល់​អាហារ​ឱ្យ​អ្នក​។
គ្រាន់តែទៅផ្ទះ។ ជិត​ព្រលប់​ហើយ។
-ពូ។ -ទៅផ្ទះ!
ទៅ!
ព្រះដ៏អស្ចារ្យ!
ព្យាការី​បាន​មាន​បន្ទូល​ថា យើង​មិន​គួរ​ទេ។ ចេញនៅដើមយប់។
- មានន័យ? -ពេលព្រលប់ លោកម្ចាស់។
ល្អ
ព្រោះពេលព្រលប់
អំពើអាក្រក់ចេញមក។
ប៉ុន្តែលោកម្ចាស់ ចុះបើយើងចង់ ទៅអធិស្ឋាននៅវិហារ?
ល្អ នោះជាសំណួរល្អណាស់។
មានអ្នកណាអាចឆ្លើយបានទេ?
ចម្លើយគឺ
មកវិហារឥស្លាមមុន
បើអាច សូមមកមុនអាដាន់។
វានឹងបង្រៀនអ្នកនូវវិន័យផងដែរ។
ដូច្នេះខ្ញុំសូមរំលឹកអ្នកម្តងទៀត។
កុំចាកចេញពីផ្ទះនៅពេលយប់
លើកលែងតែពេលដែលអ្នកនឹងទៅ...?
- វិហារអ៊ីស្លាម។ - វិហារអ៊ីស្លាម។
ល្អ​ណាស់។
យាយ។
អ្នកគួរតែញ៉ាំ។ ខ្ញុំនឹងជួយអ្នក។
តែដល់ពេលញ៉ាំបាយហើយ លោកយាយ។
ប្រសិនបើអ្នកមិនធ្វើទេ អ្នកនឹងមិនប្រសើរឡើងលឿនទេ។
- សន្តិភាពមានលើអ្នក។ - ហើយចំពោះអ្នកផងដែរ។
អ៊ុំ Samiun ។
- ថ្ងៃស្អែកខ្ញុំចង់មើល ... - ហេតុអ្វីបានជាដបទាំងនេះនៅតែនៅទីនេះ?
តើអ្នកភ្លេចម្តងទៀតទេ?
អូ។
ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ។
មែនហើយ ខ្ញុំកំពុងរៀបចំផែនការ
ដើម្បីនាំពួកគេទៅហាងរបស់លោក Marto នៅថ្ងៃស្អែក។
ជាមួយទឹកឃ្មុំកាលពីម្សិលមិញ។
ដូច្នេះខ្ញុំមិនចាំបាច់ទៅពីរដងទេ។
សូម…
អ្នក​មាន​ការងារ​តែ​មួយ​គត់​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ។
តើអ្នកមិនអាចផ្តល់ទឹកឃ្មុំបានទេ?
គិតទៅណា លុយហោប៉ៅរបស់អ្នកមកពីណា?
ពី​កន្លែង​ដែល?
-ត្រជាក់ចិត្ត។ - ម៉េចហ៊ាន!
គ្រប់គ្រាន់ហើយ លោកយាយ។ នេះមិនមែនជាអាជីវកម្មរបស់អ្នកទេ។
អ្នកដឹង​អ្វី?
នេះជាមូលហេតុពិតប្រាកដ ខ្ញុំមិនអាចចាកចេញទៅទីក្រុងបានទេ។ ស៊ី។
ប្រសិនបើដបទាំងនេះនៅតែនៅទីនេះ នៅពេលខ្ញុំត្រលប់មកវិញ
ខ្ញុំពិតជានឹងវាយអ្នក។
អ្នកស្តាប់ជាទីគោរព ក្នុងឆ្នាំ ២០០២ ក្រោយវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ច…
- ព្រឹក។ -អរុណ​សួស្តី។
-ថែរក្សា។ - បាទ។
… រួមជាមួយនឹងការកើនឡើង គុណភាពសុវត្ថិភាព។
- ចាំ Saman ។ - អ្វី?
ហេតុអ្វីបានជាអ្នកកាន់ដប ទឹកឃ្មុំទៅសាលា?
ខ្ញុំនឹងនាំពួកគេទៅលោក ម៉ាតូ ប៉ុន្តែខ្ញុំភ្ញាក់ពីគេងយឺត។
ខ្ញុំ​នឹង​សួរ​ទៅ​កញ្ញា វ៉ូ វិញ​នៅ​ពេល​ក្រោយ។
- រង់ចាំ។ - ខ្ញុំប្រាកដថានាងនឹងអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំ។
- មក យើងយឺតហើយ។ -យល់ព្រម។
ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ថា​ទេ។
កញ្ញា សូម ខ្ញុំកំពុងអង្វរអ្នក។
បើថ្ងៃនេះខ្ញុំអត់ជូនទឹកឃ្មុំទេ
បងប្រុសរបស់ខ្ញុំនឹងខឹងនឹងខ្ញុំ។
ខ្ញុំមិនខ្វល់ទេ។
មិន​ថា​ខ្ញុំ​ដាក់​អ្នក​ជាប់​ឃុំ​ប៉ុណ្ណា​ក៏​ដោយ អ្នកនៅតែយឺត។
អោយបងប្អូនបានដឹងផង។ តើអ្នកជាសិស្សប្រភេទណា។
កញ្ញា ខ្ញុំសូមអង្វរអ្នក។ សូម។
សន្យា​ថា​ពេល​ធ្វើ​រួច
ខ្ញុំនឹងត្រលប់ទៅទីនេះវិញ។ ដើម្បីសម្អាតបន្ទប់ទឹក។
ទេ
ប្រសិនបើបន្ទប់ទឹកមិនត្រូវបានសម្អាត
អ្នកទាំងពីរមិនចាកចេញទេ រយៈពេល។
មកទៀតហើយ នឹក។
យើង​នឹង​នឹក​កម្មវិធី Wayang Show, Saman ។
ទេ អាឌី។ យើងទៅ។
ឯងយកខោអាវមកជាមួយមែនទេ?
តេ​ី​យេ​ី​ង​ទៅ​ទីនោះ​ដោយ​របៀបណា?
ជិត​ព្រលប់​ហើយ។ តើនឹងមានការដឹកជញ្ជូនទៅ Jatipeni ទេ?
យើង​ត្រូវ​តែ​ចូល​ទៅ។
បើ​មិន​ដូច្នេះ​ទេ ខ្ញុំ​នឹង​ត្រូវ​ទះ​កំផ្លៀង ពី Samiun ដោយគ្មានអ្វីសោះ។
មកទៀតហើយ ប្រញាប់ឡើង។
មើលសាម៉ន!
បាទ។
លើកនេះអ្នកទាំងពីរទៅណា?
ចាទីប៉នី។
ខ្ញុំបានយកពូរបស់អ្នក បងប្អូនជីដូនមួយរបស់អ្នក បងប្អូនរបស់អ្នក។
គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេសូម្បីតែព្យាយាមបង់ប្រាក់ ...
- ចូល។ - មក អាឌី។
ព្រះដ៏អស្ចារ្យ!
អាឌី?
-មាន​បញ្ហា​អ្វី? - យើងត្រូវអធិស្ឋានជាមុនសិន។
អូសូម។ យើងនឹងយឺត។ ជិត​ព្រលប់​ហើយ។
សូមរំលងការអធិស្ឋានម្តង។
- យើងមិនអាចរំលងការអធិស្ឋានបានទេ! -ឆាប់​ឡើង។
យើងនឹងអធិស្ឋាននៅវិហារ Jatipeni ។
-ត្រឹមត្រូវ? -តើ​ពួក​យើង​គួរ?
តោះ​ទៅ។
អូ! ខ្ញុំ​វង្វេង! ខ្ញុំទុកទឹកឃ្មុំនៅជិតបន្ទប់ទឹក!
វា​ជា​កំហុស​របស់​អ្នក។ អ្នក​មិន​សូវ​ខ្វល់​ទេ។
Saman តាមគំនិតរបស់ខ្ញុំ
កញ្ញា វ៉ូ កំសត់ណាស់ ដោយសារតែនាងនៅលីវ។
នោះហើយជាអ្វីដែលកើតឡើងចំពោះព្រហ្មចារីចាស់។
គ្មាននរណាម្នាក់ថែរក្សាពួកគេទេ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលពួកគេតែងតែខឹង។
នាងគ្រាន់តែជាមនុស្សអាក្រក់។
នាងអាក្រក់ហើយនៅតែមិនទាន់រៀបការ។ កញ្ចប់ទាំងមូល។
តើអ្នកធ្លាប់គិតរឿងនេះទេ?
តើយើងនឹងមានសេរីភាពយ៉ាងណាបើគ្មាននាង?
យើង​អាច​ទៅ​ស្ទូច​ត្រី​តាម​ចិត្ត​ចង់។
ហើយប្រសិនបើយើងយឺត គ្មាននរណាម្នាក់នឹងស្រែកដាក់យើងទេ។ មែនទេ?
នោះជាសិទ្ធិ។
ល្អ​ជាង​នេះ​ទៀត គ្រូ​អាក្រក់​នោះ។ មិនគួរគ្រាន់តែចាកចេញទេ។
នាងគួរតែស្លាប់។
មើលមាត់ផង Saman!
តើ​មាន​រឿង​អ្វី​កើតឡើង?
លោក?
អូ​ទេ។
ហ៊ាន!
មួយវិនាទី។
- តើវាត្រូវបានជួសជុលទេ? -ខ្ញុំ​ទាយ។
លោក ណយ តូ លោក ម៉ាន់ទ្រី។
- តើអ្នកទៅណា? — ទៅ Jatijajar ។
កញ្ញា វ៉ូ ជួប​ឧបទ្ទវហេតុ។
ខ្ញុំ​នឹង​ជួប​អ្នក​នៅ​ពេល​ក្រោយ។
Adi ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំត្រូវត្រលប់មកវិញ។
ក្នុងករណីដែលពួកគេត្រូវការឡាន ដើម្បីបើកឡានទៅមន្ទីរពេទ្យ។
យល់ព្រម។
ងាយស្រួល ប្រយ័ត្ន។
- រួចរាល់ហើយ? យើងធ្វើវាជាមួយគ្នា។ -ឆាប់​ឡើង។
បន្ធូរ​អារម្មណ៍។
លោក ម៉ាន់ទ្រី បើអាចជួយបាន។
ត្រូវ​ប្រុងប្រយ័ត្ន។ ប្រយ័ត្ន។
ហេ ក្មេងៗទាំងនេះជាអ្វី? ធ្វើ​នៅ​ទី​នេះ​យឺត​ម្ល៉េះ?
ទៅផ្ទះ។
ទៅផ្ទះ អ្នកមិនគួរនៅទីនេះទេ។
ទៅ។
-សូម​ជួយ​ផង។ -បាទ​លោក។
ទៅផ្ទះ។
ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញប្រុសៗ។
សាម៉ន។
ចុះ​បើ​កញ្ញា វ៉ូរ៉ូ ស្លាប់​ទៅ ដោយសារតែអ្វីដែលយើងបាននិយាយ?
មិនសមហេតុសមផល។
វាគ្រាន់តែជាពេលវេលារបស់នាងដែលត្រូវទៅ។
-តើ​អ្នក​កំពុង​ទៅណា? - ផ្ទះ។
យើង​មិន​បាន​ទៅ​មើល​ការ​សម្ដែង​របស់​វៀងចន្ទន៍​ទេ។
ខ្ញុំចង់គេង។ វាកំពុងមើលមនុស្សស្លាប់។
ខ្ញុំសុំជ្រកកោននៅក្នុងអល់ឡោះ ពី Shaitan ដាច់ឆ្ងាយ។
ក្នុងនាមអល់ឡោះ ដែល​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា និង​មេត្តា​ករុណា​បំផុត។
យ៉ា-ឃើញ។
ដោយគម្ពីរ Qur'an ដ៏ឈ្លាសវៃ។
ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកមកពីក្នុងចំណោមអ្នកនាំសារ។
នៅលើផ្លូវត្រង់។
នេះគឺជាវិវរណៈមួយ។ នៃ​ការ​លើក​តម្កើង​នៅ​ក្នុង​អំណាច, មេត្តាករុណា។
អ្នកអាចព្រមានមនុស្សដែលមានបុព្វបុរស មិនត្រូវបានព្រមាន ដូច្នេះពួកគេមិនដឹងទេ។
ពាក្យនេះបានចូលជាធរមានហើយ។ លើពួកគេភាគច្រើន ដូច្នេះពួកគេមិនជឿ។
ពិត​ហើយ​យើង​បាន​ដាក់​រនុក នៅលើកញ្ចឹងករបស់ពួកគេ
ហើយ​ពួក​គេ​ដល់​ចង្កា​របស់​ពួក​គេ ដូច្នេះពួកគេនៅជាមួយក្បាល។
ហើយយើងបានដាក់នៅចំពោះមុខពួកគេ។ របាំង​មួយ​និង​នៅ​ពី​ក្រោយ​ពួក​គេ​ជា​របាំង…
មានសេវាអធិស្ឋានសម្រាប់យប់នេះ។
- ថ្ងៃទីប្រាំពីររបស់នាង? - ត្រូវហើយ។
សាម៉ន។
ខ្ញុំមិនបានឃើញអ្នកតាំងពីការជួបជុំ
ខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍ល្អទេ។
និយាយ​អញ្ចឹង។
គេថាថ្ងៃស្អែក អ្នក​ជំនួស​កញ្ញា វ៉ូរ៉ូ នឹង​មក​ដល់។
ខ្ញុំលឺថានាងនៅក្មេង ហើយស្អាត។
ប្រហែលជាអ្នកនឹងមានអារម្មណ៍ប្រសើរជាងមុន។ នៅពេលអ្នកឃើញនាង Saman ។
យើងនឹងឃើញ។
និយាយដោយស្មោះត្រង់,
ខ្ញុំនៅតែគិតអំពី អ្វី​ដែល​យើង​បាន​និយាយ​អំពី​កញ្ញា Woro នៅ​យប់​នោះ។
មិនអីទេ ខ្ញុំនឹងទៅផ្ទះវិញ។
ខ្ញុំនឹងទុកត្រីនៅទីនេះ។
សូមអរគុណ Adi ។
សន្តិភាពមានលើអ្នក។
យាយ?
តើ​វា​ជា​អ្នក​ណា​លោកយាយ?
តើវាជាខ្មោចមែនទេ?
អាយូ?
មក​ជាមួយ​ខ្ញុំ។
ជាមួយមេភូមិ។
ទៅជួបគ្រូថ្មី។
គ្រូថ្មី?
បាទ ជំនួស កញ្ញា វ៉ូ។
ហេតុអ្វីបានជានាងមកយឺតម្ល៉េះ?
ខ្ញុំមិនដឹងទេ។
ប្រហែលជាវាជាការដឹកជញ្ជូនតែមួយគត់ នាងអាចទទួលបាន។
ឆាប់​ឡើង។
- តើនេះជាឡានចុងក្រោយមែនទេ? - បាទ វាគឺ។
នាងគួរតែនៅទីនេះ។
- ល្ងាចលោក។ - ជំរាបសួរ។
- តើនាងមែនទេ? -ប្រហែល។
ខ្ញុំសុំទោស តើអ្នកកញ្ញា Ningsih ទេ?
បាទ​វា​គឺ​ត្រឹមត្រូវ។
អូ អរគុណព្រះ។
ខ្ញុំឈ្មោះ ឌុល រ៉ូហ៊ីម។
ខ្ញុំជាមេភូមិ នៅ Jatijajar ។
-ខ្ញុំ​ឃើញ។ - ខ្ញុំសូមណែនាំអ្នក។
នេះ​គឺជា​ប្រពន្ធ​របស់ខ្ញុំ។
សូមស្វាគមន៍មកកាន់ Jatijajar កញ្ញា Ningsih ។
សូមអរគុណលោកស្រី។
នេះគឺជាសន្តិសុខរបស់យើង Amin ។
កញ្ញា
លោក ម៉ាតូ។
សូមស្វាគមន៍។
យើង​ព្រួយ​បារម្ភ​ខ្លាំង​ណាស់។ យើងបានរង់ចាំអ្នក។
ខ្ញុំសុំទោសចំពោះរឿងនោះ។
ខ្ញុំ​បាន​បាត់​បង់​ហើយ​បាន​បញ្ចប់​នៅ​ក្នុង​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​ ភូមិ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅទីនេះ។
- បាទ។ -ល្អ​ណាស់។
ហើយនេះជាអ្នកណា?
ឈ្មោះរបស់នាងគឺ Ayu ។
ខ្ញុំសុំទោស នឹក។
នាងគឺជាសិស្សម្នាក់ក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក។
ជំរាបសួរ Ayu ។
អ្នកអាចហៅខ្ញុំថា Miss Ningsih ។
ខ្ញុំនឹងជួបអ្នកនៅសាលា។
កញ្ញា
ខ្ញុំសុំទោស ខ្ញុំមកយឺត ខ្ញុំ...
អរុណ​សួស្តី។ អ្នកត្រូវតែជាអាឌី។
ចូលមក។ យើងជិតចាប់ផ្តើមហើយ។
ចូលមក។
ព្រោះនេះជាថ្ងៃបង្រៀនដំបូងរបស់ខ្ញុំ
ខ្ញុំមិនប្រាកដថាអ្នកនៅឆ្ងាយប៉ុណ្ណាទេ។ ជាមួយនឹងមេរៀនរបស់អ្នក។
កញ្ញា
យើងបានធ្វើលំហាត់ នៅក្នុងសៀវភៅការងាររបស់យើង។
ត្រឹមត្រូវ។ បន្ទាប់មកសម្រាប់ថ្ងៃនេះ អ្នកអាចបន្តលំហាត់សៀវភៅការងារ។
ប៉ុន្តែ នឹក ខ្ញុំបានបញ្ចប់វាទាំងអស់។
ប៉ុន្តែមិត្តរបស់អ្នកមិនមានទេ Ayu ។
ខណៈពេលដែលអ្នកផ្សេងទៀតធ្វើការងាររបស់ពួកគេ,
អ្នកអាចពិនិត្យម្តងទៀត ប្រសិនបើចម្លើយរបស់អ្នកត្រឹមត្រូវ។
យល់ព្រម?
សំណាងល្អ។
- សូមអរគុណលោក។ - ហេ!
សូមអរគុណ។
លោក។
- អូគឺអ្នក។ - បាទ។
- ទើបតែមកដល់ផ្ទះទេ? - បាទ។
ខ្ញុំនៅទីនេះដើម្បីយកលុយ ពីការលក់ទឹកឃ្មុំ។
លុយអ្វី?
រហូត​មក​ដល់​ថ្ងៃ​នេះ ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​បាន​ទទួល​ទឹកឃ្មុំ​ទេ។
Saman មិន​បាន​បញ្ជូន​ ដបទៅអ្នក?
គ្រាន់តែទៅសួរប្អូនប្រុសរបស់អ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកមិនជឿខ្ញុំ។
អាតូចនោះ។
មិនអីទេ សុំទោសលោក។
សាល់ម៉ាន់? សាល់ម៉ាន់!
អូនតូច... មកទីនេះ។
មក​នេះ!
តើខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកពីអ្វី?
យើង​គ្មាន​លុយ ហើយ​អ្នក​ក៏​មិន​អាច​ដែរ។ មានការរំខានក្នុងការផ្តល់ទឹកឃ្មុំ?
តើ​អ្នក​ចង់បាន​អ្វី?
តើ​អ្នក​ចង់បាន​អ្វី? ឆ្លើយតប​ខ្ញុំ!
ខ្ញុំចង់ឱ្យអ្នកស្លាប់។
តើអ្នកទើបតែនិយាយអ្វី?
តើអ្នកទើបតែនិយាយអ្វី? ប្រាប់​ខ្ញុំ។
តើអ្នកបាននិយាយអ្វីមកខ្ញុំ?
ទេ​ទេ។
ទេ​ទេ។ សូម។
សូម​កុំ!
ទេ!
សូម​ជំនួយ!
ជួយ!
សាម៉ន កំពុងធ្វើអ្វី?
សាម៉ន?
សាម៉ន។
តើ​នេះ​ជា​អ្វី?
ព្រះអើយ!
សាម៉ន នេះជាអ្វី?
Saman តើអ្នកទៅណា? សាម៉ន!
ឱព្រះជាម្ចាស់អើយ!
សម្លាញ់!
មាន់របស់យើងងាប់អស់ហើយ។
មាននរណាម្នាក់សម្លាប់ពួកគេទាំងអស់។
Ayu តោះទៅថ្នាក់។
សិស្ស, អ្នកអាចធ្វើលំហាត់ នៅក្នុងសៀវភៅការងារថ្មីនេះ។
ពេលអ្នករួចរាល់ អ្នកអាចដាក់វានៅលើតុរបស់ខ្ញុំ។
ខ្ញុំត្រូវទៅបន្ទប់គ្រូ។
បាទ​នឹក។
សាម៉ន…
សាម៉ន។
វាបានកើតឡើងនៅទីនេះ លោកម្ចាស់។
- នៅទីនេះ? -នៅ​ទី​នេះ។
ហើយនេះគឺជាឈាម។
អ្នកអាចមើលដោយខ្លួនឯងបាន។
ខ្ញុំនឹងទៅមុនលោក។
ខ្ញុំគិតថាគាត់ខឹងនឹងខ្ញុំ។
ប៉ុន្តែ​ទោះ​បី​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្តី នេះ​គឺ​ច្រើន​ពេក តើអ្នកមិនគិតទេ?
- នេះច្បាស់ណាស់។ - គឺលោក។
មាន់របស់ខ្ញុំងាប់ហើយ។ ហើយឈាមនៅទីនេះ។
មានន័យថា Saman ធ្វើបែបនេះ?
ភស្តុតាងគឺនៅទីនេះ។
យើងមិនគួរទៅផ្ទះគាត់ទេ។ ពិនិត្យគាត់?
-ត្រឹមត្រូវ។ - តោះធ្វើវាឥឡូវនេះ។
-បន្ទាប់ពី​អ្នក។ -ត្រឹមត្រូវ។
អូ នៅផ្ទះ។
ឈប់ ឈប់។
អរគុណសម្រាប់ការជិះ។
- អាយូ។ ខ្ញុំនៅទីនេះដើម្បីទិញនុយត្រី។ - អាឌី អាឌី អាឌី។
អាឌី មកជាមួយខ្ញុំ។
មកជាមួយខ្ញុំឥឡូវនេះ លឿន។
- អីយ៉ា? -ឆាប់​ឡើង!
កន្លែងណា?
សាម៉ន! សាម៉ន!
សាម៉ុន?
សាម៉ន។
សាម៉ុន?
- វាត្រូវបានដោះសោ។ -បើក​វា។
សាម៉ុន? យាយ?
យើងត្រូវលើកគាត់។
- តើមានអ្វីកើតឡើងនៅទីនេះ? - ជួយខ្ញុំលើកគាត់។
ឆាប់​ឡើង។
អូជាទីស្រឡាញ់។
គ្រាន់តែសុំជំនួយ។
ជួយ! ជួយ! ជំនួយ។
- ជួយ! - អាឌី! អាឌី!
លោក​ម្ចាស់ សូម​មក​ជាមួយ​ខ្ញុំ​ជា​ប្រញាប់។
- មេភូមិនៅខាងក្នុង។ ជំនួយ។ - លឿន។
សាម៉ន!
- អាឌី! - មានរឿងអី អាយយូ?
សាម៉ន!
ហ្គោស។
មើល! នៅទីនោះគាត់!
សាម៉ន?
វាជា Samiun ។
Samiun គឺ…
សាម៉ន?
សាម៉ន!
សាម៉ន មានរឿងអី?
សាម៉ន សុខសប្បាយទេ?
សាម៉ន!
លឺគាត់យំទេ?
វា​មិន​អី​ទេ។ យើងនឹងដោះស្រាយនៅពេលក្រោយ។
លោក Saman កាន់​យ៉ាង​ម៉េច​ដែរ?
Saman មិន​បាន​និយាយ​អ្វី​មួយ​ទេ។ ចាប់តាំងពីយើងបានរកឃើញគាត់, នឹក។
គាត់​គ្រាន់​តែ​បន្លឺ​សំឡេង។
ខ្ញុំ​គិត​ថា​ព្រលឹង​គាត់​មាន​ទុក្ខ​។
យើងបានទាក់ទងប៉ូលីស។
ពួកគេកំពុងធ្វើដំណើរ។
គេ​នឹង​នាំ​គាត់​ទៅ​ស្រុក។
លោកម្ចាស់ ប្រសិនបើខ្ញុំអាច សូមមេត្តាផ្តល់ឱ្យខ្ញុំផង។ ពេល​ខ្លះ​ដើម្បី​និយាយ​ជាមួយ Saman ។
ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំនៅតែអាចឱ្យគាត់និយាយបាន។
យើងបានព្យាយាមគ្រប់យ៉ាង។
គាត់នៅតែមិននិយាយ នឹក។
តែបើចង់សាកល្បង
ធ្វើជាភ្ញៀវរបស់ខ្ញុំ។
- ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សូមប្រយ័ត្ន។ - មិនអីទេលោក។
ផ្លូវ​នេះ។
ប្រយ័ត្នបាត់។
- អាមីន? -បាទ​លោក?
អាឌី អាឌី។
- ប្រយ័ត្ន។ -តោះ​ទៅ។
- ចងចាំ Samiun ។ - មួយវិនាទី។
តើវាទៅជាយ៉ាងណា?
ខ្ញុំ​បាន​ព្យាយាម។
ខ្ញុំបានព្យាយាមនិយាយជាមួយគាត់, ប៉ុន្តែគាត់នឹងមិនឆ្លើយខ្ញុំទេ។
ព្រះដ៏អស្ចារ្យ!
ចាកចេញ!
- ពួកគេនៅទីនេះលោកម្ចាស់។ - ត្រូវហើយ។
- សូមអរគុណ។ - បាទ។
-សុំទោស​សំរាប់​បញ្ហា។ ផ្លូវ​នេះ។ -ត្រឹមត្រូវ។
គាត់ទើបតែនៅក្មេង។
- គ្រាន់តែជាក្មេង។ -នៅ​ទីនោះ?
ព្រះអើយ!
ព្រះអត់ទោសឱ្យខ្ញុំ។
លោក។ ចូរ​នាំ​គាត់​ចុះ។
ខ្ញុំ​បាន​ត្រឹមតែ​ស្រមៃ អ្វីដែលអ្នកកំពុងឆ្លងកាត់។
ចូលរួមរំលែកទុក្ខដ៏ជ្រាលជ្រៅរបស់ខ្ញុំ។
ប៉ុន្តែតាមខ្ញុំដឹង
និយាយអំពីអ្វីដែលយើងកំពុងមានអារម្មណ៍
អាចជួយយើងប្រឈមមុខនឹងទុក្ខព្រួយរបស់យើង។
ដូច្នេះ
ប្រសិនបើអ្នកត្រូវការមិត្តនិយាយជាមួយ
អំពីអ្វីទាំងអស់,
ខ្ញុំនឹងរីករាយស្តាប់។
មិនអីទេកូនសម្លាញ់?
បាទ​នឹក។
រឿងមួយទៀត។
ការប្រឡងជិតមកដល់ហើយ។
ពិន្ទុរបស់អ្នកនៅតែទាបណាស់។
តើយើងចាប់ផ្តើមយ៉ាងម៉េច មេរៀនបន្ថែមថ្ងៃនេះ?
ឬអ្នកត្រូវការពេលវេលាបន្ថែម?
វា​មិន​អី​ទេ។ ថ្ងៃនេះមិនអីទេ។
អ្នក​អាច​រក្សា​កូនសោ​នៅ​ជាមួយ​អ្នក នឹក។
-បាទ​លោក។ - ខ្ញុំគួរតែទៅផ្ទះ។
ជិត​ព្រលប់​ហើយ។
កុំបារម្ភ។
ខ្ញុំនឹងដើរ Adi ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។
គាត់បាននិយាយថាគាត់ចង់អធិស្ឋាននៅទីនេះ។
អូ អញ្ចឹង ប្រយ័ត្ន។
បាទ។
សូមប្រយ័ត្នពេលធ្វើដំណើរទៅផ្ទះ នឹក។
ថ្មីៗ​នេះ​ស្ថានភាព​មិន​ល្អ​ទេ។
ខ្ញុំ​នឹង។
-អត់ទោស។ - សូមអរគុណ។
អាឌី ខ្ញុំនឹងអធិស្ឋាននៅផ្ទះ។
-ចុះ​អ្នក​វិញ? - ខ្ញុំនឹងអធិស្ឋាននៅទីនេះ នឹក។
ត្រឹមត្រូវ។ ខ្ញុំ​នឹង​ត្រលប់​មកវិញ។
យល់ព្រម។
ព្រះដ៏អស្ចារ្យ។
ក្នុងនាមអល់ឡោះ។ អ្នកមានគុណ, មេត្តា។
សូមសរសើរដល់អល់ឡោះ ព្រះអម្ចាស់នៃពិភពលោក។
អ្នកមានគុណ, មេត្តា។ មេនៃថ្ងៃជំនុំជំរះ។
យើងបម្រើអ្នក ហើយ​យើង​ខ្ញុំ​សូម​អង្វរ​អ្នក​ឲ្យ​ជួយ។
រក្សាយើងនៅលើផ្លូវត្រឹមត្រូវ។
ផ្លូវរបស់អ្នកណា អ្នក​បាន​ប្រោស​ប្រទាន​ពរជ័យ។
មិនមែន (ផ្លូវ) របស់អ្នកណានោះទេ។ កំហឹងរបស់អ្នកត្រូវបាននាំមក,
ក៏​មិន​មែន​ជា​អ្នក​ដែល​វង្វេង​ដែរ។
អាម៉ែន
នឹក?
នឹក Ningsih?
នឹក?
ជំនួយ។
ជួយ​ខ្ញុំ​ផង។
ជំនួយ។
ជំនួយ។ ជំនួយ។
អាឌី។
ភ្ញាក់ខ្លួនហើយ?
អាឌី។
កូនប្រុស។
មាន​បញ្ហា​អ្វី?
កូនប្រុស។
អាឌី។
ហេ។
តើ​មាន​អ្វី​កើតឡើង​ចំពោះ​អ្នក?
កូនសុំទោសប៉ា។
ខ្ញុំនៅតែងងុយគេង។
ត្រឹមត្រូវ។ លាងមុខរបស់អ្នក។ ហើយបន្ទាប់មកធ្វើការអធិស្ឋានរបស់អ្នក យល់ព្រម?
ហេ។ តើ​អ្នក​កំពុង​ធ្វើអ្វី​នៅ​ទីនេះ?
អ្វី?
ឆ្កួត។
អរគុណកូនៗ។ ជួប​អ្នក​ថ្ងៃស្អែក។
អរគុណ​លោក។
អាឌី។
អ្នក​មិន​អី​ទេ​ឬ?
អាឌី?
អាឌី? អាឌី!
តោះ​ចាប់ផ្តើម​លេង!
បុនដាន?
បុនដាន? បុនដាន?
បុនដាន?
បន្ទរ! បន្ទរ!
បន្ទរ!
អាឌី!
- បុនដាន់! - អាឌី!
- បុនដាន់! - បុនដាន់!
រឹងមាំឡើងលោកស្រី។
យើងនឹងរកឃើញ Bondan ឆាប់ៗនេះ។
- យើងនឹងស្វែងរកគាត់ជាមួយគ្នា។ - សូមស្វែងរកកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ។
រឹងមាំ។
- អាឌី? - បុនដាន់!
បន្ទរ!
- បុនដាន់! - បុនដាន់!
បន្ទរ!
មុនពេលអ្នកធ្វើលំហាត់ នៅក្នុងសៀវភៅថ្មី,
ខ្ញុំចង់រំលឹកអ្នក។
ក្រោយ​ពី​រៀន​សូម​ទៅ​ផ្ទះ​ភ្លាម។
កុំទៅកន្លែងណាផ្សេង។
ហើយនៅពេលដែលអ្នកទៅដល់ផ្ទះ សូមអធិស្ឋាន
ដូច្នេះ Bondan និង Adi នឹងត្រូវបានរកឃើញក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។
យល់?
បាទ​នឹក។
ត្រឹមត្រូវ។ អ្នកអាចធ្វើលំហាត់ នៅទំព័រទី 3 ដល់ទី 10 ។
អរុណសួស្តីលោកស្រី។
អាយ៉ៃ មានរឿងអី?
តើអ្នកបានទទួលអ្វីមួយកាលពីម្សិលមិញទេ?
អ្វីមួយ?
តើ​អ្នក​ចង់​មានន័យថា​យ៉ាងម៉េច?
- អីយ៉ា? - វាជាគ្រឿងអលង្កា។
ដើម្បីការពារអ្នក។
ការពារខ្ញុំពីអ្វី Ayu?
ពីវិញ្ញាណអាក្រក់។
អ្នកដែលធ្វើបាប Saman ។
តើអ្នកទទួលបាននេះពីណា?
អ្នកមិនចាំបាច់ទេ។
ប៉ុន្តែសូមអរគុណ។ ខ្ញុំសូមកោតសរសើរ។
ឥឡូវនេះ ទៅផ្ទះ។
កុំទៅវង្វេង។
- អាយ៉ៃ ឯងទៅណា? - ទៅអធិស្ឋាន។
រង់ចាំមួយវិនាទី។ រឿងគឺអាក្រក់, ជាទីស្រឡាញ់។
យើងនៅតែរកមិនឃើញ Bondan និង Adi ទេ។ ជិត​ព្រលប់​ហើយ។
មិនអីទេប៉ា។ ខ្ញុំចង់អធិស្ឋានដូច្នេះ យើងអាចរកឃើញ Adi និង Bondan ឆាប់ៗនេះ។
- សន្តិភាពមានលើអ្នក។ - ហើយចំពោះអ្នកផងដែរ។
ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​បន្ទាប់​ពី​អធិដ្ឋាន​ហើយ?
បាទ។
វាស្ងាត់ណាស់នៅទីនេះ។
បាទ ខ្ញុំ​មិន​គិត​ថា​មាន​អ្នក​ផ្សេង​មក​ទេ។
នេះ​គឺជា​ការសាកល្បង។
ពេលខ្លះដូចនេះ
យើងគួរតែកាន់តែជិតស្និទ្ធជាមួយព្រះ។
-ត្រឹមត្រូវ។ អ្នកគួរតែត្រៀមខ្លួន។ - បាទ។
អាឌី?
អូព្រះ។ អាឌី! តើមានអ្វីកើតឡើងចំពោះអ្នក?
លោកអើយ!
លោក?
-លោក? -មាន​បញ្ហា​អ្វី?
មាន​សព​លោក​អើយ!
ព្រះអើយ!
តោះជួយគាត់។
អាឌី?
ជួយ!
ជួយ! ជួយ!
ជួយ!
ព្រះអើយ! អាយូ!
- ជួយ! - អាយ!
អាយូ! មក​នេះ!
ខ្ញុំមិនបានចាក់សោទ្វារក្រោយទេ!
ម៉ាក់!
ម៉ាក់ ទេ!
ទេ អាឌី។
អាឌី។
សូម​កុំ។
សង្កត់គាត់ចុះ។
ព្រះអត់ទោសឱ្យខ្ញុំ។
អាឌី។
- អាឌី! - ព្រះជាម្ចាស់!
កូន​អើយ ចូរ​នឹក​ចាំ​ព្រះ។
ចងចាំព្រះអាឌី។
អូព្រះ។
ព្រះអត់ទោសឱ្យខ្ញុំ។
- ចងចាំព្រះកូនប្រុស។ -ព្រះ​អត់​ទោស​ពួក​យើង។
- អាឌី។ - អូព្រះ។
ព្រះអត់ទោសឱ្យខ្ញុំ។
អាឌី។ អាឌី។
ព្រះអត់ទោសឱ្យខ្ញុំ។
ចងចាំព្រះអាឌី។
អាឌី។
- ប៉ា។ - អាឌី។
អូ អរគុណព្រះ។
ខ្ញុំបានឱ្យវាទៅពួកគេ។
- បាទ។ - នៅទីនេះគាត់។
លោកកាសាន។
អ្វីមួយត្រូវតែមាន Adi ។
នោះជាសិទ្ធិ។
មុននេះ
នៅពេលដែល Bondan ដឹងខ្លួនឡើងវិញ
ខ្ញុំ​បាន​សួរ​គាត់។
វាប្រែថា Bondan
ត្រូវបាននាំយកទៅផ្នូររបស់ Saman ដោយ Adi ។
អាឌីបានជីកផ្នូរហើយបន្ទាប់មក តម្កល់សពលោក Saman នៅផ្ទះលោក Marto ។
ព្រះអើយ! អាឌី។
ខ្ញុំមិនដឹងថាហេតុអ្វីទេ។
- អាមីន? -លោក។ អាមីន?
នោះហើយជាមូលហេតុដែលខ្ញុំប្រាកដ អ្វីមួយកំពុងបំពាន Adi ។
មាន​អ្វី​ច្របូកច្របល់​ជាមួយ​ភូមិ​នេះ។
ខ្ញុំ​ចាំ​ថា។
នេះ។
រឿងនេះ។
នៅព្រឹកព្រលឹមម្សិលមិញខ្ញុំចាប់ Karta ។
នៅ​ទី​នេះ។
ខ្ញុំប្រាកដថា Karta ដាក់វានៅទីនេះ។
ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឃើញ​គ្រឿង​អលង្ការ​បែប​នេះ​ដែរ។ នៅផ្ទះលោក Saman
នៅពេលដែលយើងរកឃើញ Samiun ។
បន្ទាប់មកវាច្បាស់ណាស់។ Karta បានធ្វើវា។
ចាំទេ? មុន​នឹង​ចង​. Saman ហាក់ដូចជាមាន។
- ត្រូវហើយ។ - រង់ចាំ។ សូម​កុំ​ឈាន​ដល់​ការ​សន្និដ្ឋាន។
យើងត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្ន។ យើងមិនមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ទេ…
សេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់លោក អាមីន និងលោក ម៉ាតូ ជាភស្តុតាងច្បាស់លាស់។
amulet គឺនៅទីនេះ។
ឥឡូវនេះ តោះប្រញាប់ឡើង។
យើងគួរតែស្វែងរក Karta ហើយធ្វើឱ្យគាត់សារភាព។
- តោះទៅទីនោះទាំងអស់គ្នា។ - លោក។
នេះគឺជាការងាររបស់មនុស្សមិនស្មោះត្រង់។
-ខ្ញុំ​យល់ព្រម។ - មនុស្សមិនស្មោះត្រង់ខ្ញុំនិយាយ។
តោះទៅកន្លែងរបស់ Karta ហើយសួរគាត់។
- ចាំ! -តោះ​ទៅ។
កម្ចាត់ជំងឺទាំងអស់។
រក្សា jinn និងអារក្សឱ្យឆ្ងាយ។
- Karta ចេញមក។ - កាតា។
-តើ​អ្នក​ចង់បាន​អ្វី? - កាតា។
-តើ​អ្នក​ចង់បាន​អ្វី? -ឆាប់​ឡើង!
- សង្កត់គាត់ឱ្យតឹង។
-ឆាប់​ឡើង! - ចាប់ដៃរបស់គាត់។
ឆាប់​ឡើង។
- តើខ្ញុំធ្វើអ្វីខុស? - អ្វី?
ធ្វើអីខុស?! នៅទីនេះ។ តើ​នេះ​ជា​អ្វី?
អ្នកបានដាក់នេះមែនទេ?
កូនរបស់ខ្ញុំត្រូវបានកាន់កាប់ដោយសារតែអ្នក។
អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អក្ខរាវិរុទ្ធ​អក្ខរាវិរុទ្ធ!
- មនុស្សល្ងង់។ - អ្នកមិនស្មោះត្រង់!
- ស្ងប់ស្ងាត់ចុះលោកកាសាន! ត្រជាក់ចិត្ត! - សម្លាប់គាត់!
-សំ​លាប់​គាត់! - ទេ សូមកុំ!
សូម​កុំ​!
វា​គឺ​គ្រប់​គ្រាន់!
ភូមិនេះមានបញ្ហាគ្រប់គ្រាន់ហើយ។
តោះកុំបន្ថែមវាទៅទៀត។
តោះយកគាត់ទៅកន្លែងខ្ញុំ។
តោះ​ទៅ។
គ្រុនក្តៅរបស់អ្នកធ្លាក់ចុះ ជាទីស្រឡាញ់។
ស្អែកអូនទៅសាលាវិញហើយមែនទេ?
ប៉ា។
ខ្ញុំប្រាកដថាពូ Karta មិនបានធ្វើវាទេ។
គាត់នឹងមិនធ្វើវាទេ។
ទុក​ឲ្យ​មេ​ភូមិ និងអាជ្ញាធរ។
ខ្ញុំបានសន្តិភាពជាមួយវា ...
ប្រសិនបើ Karta ធ្វើវា។
អាយូ។
អូ ភ្ញៀវសម្រាប់ Ayu ។ ចូលមក។​ វិធីនេះនឹក។
Ayu អ្នក​មាន​ភ្ញៀវ​ម្នាក់។
ជំរាបសួរ Ayu ។
ខ្ញុំ​សុំទោស។ ខ្ញុំត្រូវការតម្រៀបហាងរបស់ខ្ញុំ។
-វា​មិន​អី​ទេ។ - ធ្វើខ្លួនឯងនៅផ្ទះ។
- សូមអរគុណ។ -កុំ​គួរសម​អី។
ខ្ញុំបានលឺថាមានអ្វីកើតឡើងចំពោះអ្នក។ យប់មិញ Ayu
តើ​អ្នក​មិន​អី​ទេ​ឬ?
ពេលនេះខ្ញុំឈឺក្បាលបន្តិចហើយ នឹក។
ប៉ុន្តែ​សូម​អរគុណ​ព្រះ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ប្រសើរ​ឡើង​។
ល្អ
ខ្ញុំរីករាយណាស់ដែលបានឮវា។
យប់មិញខ្ញុំបានទៅលេង ទៅកន្លែងរបស់ Karta ។
អ្នកទៅលេងគាត់ញឹកញាប់មែនទេ?
សត្វមកសត្វស្លាប់។
មនុស្សមក មនុស្សស្លាប់។
អារក្សមក អារក្សស្លាប់។
យក្សមក យក្សស្លាប់។
ភាពស្មោះត្រង់ចំពោះការស្លាប់។
ដូច​ជា​ព្រះ​ហឫទ័យ​របស់​ព្រះ។
អាយូ។
សូមថ្វាយគ្រឿងឥស្សរិយយសនេះដល់គ្រូថ្មីរបស់អ្នក។
នាង…
ចូលចិត្ត…
- នាងដូចជាអ្វី? - នាងហាក់ដូចជា…
-ពូ? ពូ? -មេឃ…
មេឃក្រហមគឺជាសញ្ញាមួយ។
-ពូ។ -ខ្យល់។
វាមានអារម្មណ៍ដូចគ្នា។
ដូចអ្វីដែលខ្ញុំមានអារម្មណ៍កាលពីសាមសិបឆ្នាំមុន។
ហើយប្រសិនបើការទាយរបស់ខ្ញុំត្រឹមត្រូវ
នាងគឺជា jinn ។
ម្តាយខ្មៅ។
វាស្ថិតនៅក្នុងនាង។
នាងគឺជាជីន
ដែលធ្វើបុណ្យកុមារ។
ផ្តល់ឱ្យវា។ ផ្តល់ឱ្យវា។
សូមថ្វាយគ្រឿងឥស្សរិយយសនេះដល់គ្រូថ្មីរបស់អ្នក។
ប្រសិនបើនាងមានប្រតិកម្ម,
ត្រូវ​ប្រុងប្រយ័ត្ន។
ខ្ញុំនឹងព្យាយាមរកវិធី ដើម្បីឱ្យនាងចាកចេញពីភូមិនេះ។
នាងត្រូវតែមានហេតុផលដើម្បីត្រលប់មកវិញ។
តើពូរបស់អ្នកបាននិយាយអ្វីអំពីខ្ញុំ?
តើគាត់បានប្រាប់អ្នកច្រើនទេ?
ចង់​ដឹង​រឿង​អី​អត់?
ខ្ញុំចាំ Karta ។
ខ្ញុំចាំគាត់បានល្អ។
មុខរបស់គាត់ដូចក្មេងប្រុស។
គាត់មើលទៅដូចជាអ្នក Ayu ។
កុំជឿលើអបិយជំនឿ។
អ្នកនឹងបញ្ចប់ដោយគ្រោះថ្នាក់។
ដូច្នេះ អ្នកគឺជាសិស្សសំណព្វរបស់នាង តើអ្នកមែនទេ?
អ្នកមានសំណាងណាស់។
ប៉ុន្តែ…
ប្រសិនបើខ្ញុំអាចរំលឹកអ្នក,
នៅឆ្ងាយពីនេះ។
អ្នកនឹងទទួលបានវេនរបស់អ្នក Ayu ។
ដូចមិត្តរបស់អ្នកដែរ។
អ្នកស្លាប់ប្រសើរជាង។
ស្វែងរកការអភ័យទោសនៅក្នុងព្រះកូនប្រុស។
កូនប្រុស!
មាន​ការ​អត់ធ្មត់។
កាតា!
- វត្តី! - ដ្រាចាត?
- កាតា! - ដ្រាចាត!
វត្តី!
ដាចាត!
កាតា!
- វត្តី! - កាតា!
- ដ្រាចាត! - វត្តី!
- ដ្រាចាត! - កាតា!
- ដ្រាចាត!
- អូព្រះ តើមានអ្វីកើតឡើងចំពោះដៃរបស់អ្នក? - តើមានអ្វីកើតឡើង?
តើមានអ្វីកើតឡើង?
- កាតា! - កាតា! អូជាទីស្រឡាញ់។
ដូច្នេះកាលពីយប់មិញ…
ជង្គង់ខ្សោយ។
ធម្មជាតិហៅ។
ពូ។
ពូ អាឌី មានគ្រោះថ្នាក់ហើយ។
យើងត្រូវជួយសង្គ្រោះអាឌីឥឡូវនេះពូ។
អាឌី។
តោះទៅអធិស្ឋាន។
អ្នក…
តើ​អ្នកដឹង​ដោយ​របៀបណា?
អាឌី មានគ្រោះថ្នាក់ទេ?
ខ្ញុំបានទទួលសារពីកញ្ញា វ៉ូ
មិនអីទេ ខ្ញុំនឹងរង់ចាំ។
ព្រះដ៏អស្ចារ្យ!
មិនមែនម្តងទៀត… មិនមែនម្តងទៀត…
ពូ។
- ពូអើយប្រយុទ្ធ។ អ្នកត្រូវតែប្រយុទ្ធ! -ទេ! ទេ​ទេ!
យកវា។
- អ្នកត្រូវតែប្រយុទ្ធ។ - យកវាទាំងអស់។
ពូ។
អាដាន់មិនមែនជាសត្រូវរបស់អ្នកទេពូ។
ព្រះក៏មិនមែនដែរ។
អ្នកត្រូវតែប្រយុទ្ធជាមួយវា។
ត្រជាក់ចិត្ត។
តោះ​ទៅ។
អ្វី​ជា​ការ​ធូរ​ស្បើយ។
ពេលវេលាសម្រាប់កាហ្វេ។
អាយូ។
ទៅរក្សាទុក Adi ។
- ខ្ញុំនឹងមើលថែគ្រូរបស់អ្នក។ -បាទពូ។
សួស្តី?
- បាទ។ -លោក?
- អាយ? - តើអាឌីនៅឯណា?
- គាត់នៅខាងក្នុង។ - លោក។ អាឌីស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់ហើយលោកអើយ។
តើ​អ្នក​ចង់​មានន័យថា​យ៉ាងម៉េច?
ត្រជាក់ចិត្ត។
អាឌី?
តើ​គាត់​បាន​ទៅ​ណា? អាឌី?
អាឌី?
កាតា។
ក្មេងប្រុសដែលខ្ញុំអនុញ្ញាតឱ្យរស់នៅ។
ខ្ញុំ…
នៅតែចាំ…
តើម្រាមដៃរបស់អ្នកបានរសជាតិយ៉ាងណា។
កាតា?
តើអ្នកមិនចាំខ្ញុំទេ?
តើអ្នកមិននឹក Drajat ទេ?
តើអ្នកភ្លេចខ្ញុំទេ?
វត្តី?
តោះ​ចាប់ផ្តើម​លេង!
ពេញមួយយប់ជាមួយមិត្តភក្តិ។
តោះ​ចាប់ផ្តើម​លេង!
ពេញ​មួយ​យប់
ជាមួយ​មិត្ត​ភ័​ក្រ។
តើអ្នកអាចធ្វើអ្វីបាន, ក្មេងប្រុសអាក្រក់?
អ្នកចង់ប្រយុទ្ធជាមួយខ្ញុំ ជាមួយនឹងម្រាមដៃដែលបាត់?
ទេ
មិត្តរបស់អ្នកកាន់តែចាស់។
វាដល់ពេលហើយសម្រាប់ខ្ញុំដើម្បីយកសម្លៀកបំពាក់ថ្មី។
ទៅ​ឆ្ងាយ។ ទៅ​ឆ្ងាយ!
ជេរ!
ទៅ​ឆ្ងាយ! ទុកឱ្យយើងនៅម្នាក់ឯង!
លំហ។
ខ្ញុំត្រូវបំផ្លាញអណ្ដូង។
តោះ​ចាប់ផ្តើម​លេង!
ពេញ​មួយ​យប់…
បំផ្លាញលំពែង។
តោះ​ចាប់ផ្តើម​លេង!
តោះលេងទាំងយប់…
អាឌី? អាឌី!
លំហ…
ទៅផ្ទះ!
វត្តីបានស្លាប់ហើយ។ វត្តីបានស្លាប់ហើយ។
វត្តីបានស្លាប់ហើយ។
តោះ​ចាប់ផ្តើម​លេង!
វត្តីបានស្លាប់ហើយ។ វត្តីបានស្លាប់ហើយ។ វត្តីបានស្លាប់ហើយ។
កាតា។
ពេញ​មួយ​យប់…
អាឌី ទេ! អាឌី!
អាឌី!
- ដ្រាចាត? - មិនចង់លេងជាមួយខ្ញុំទៀតទេ?
តោះលេង Karta ។
ដ្រាចាត…
ត្រលប់មកវិញ។
ខ្ញុំ​សូមទោស។
- អាឌី! អាឌី!-តោះលេង!
តោះ​ចាប់ផ្តើម​លេង!
ព្រះដ៏អស្ចារ្យ។
- ខ្ញុំធ្វើជាសាក្សីថា… - អាឌី!
-... គ្មានព្រះក្រៅពីអល់ឡោះទេ។ - អាឌី!
អាឌី! អាឌី! អាឌី!
ខ្ញុំ​ថ្លែង​ជា​សាក្សី​ថា គ្មាន​ព្រះ​ទេ។ លើកលែងតែព្រះតែមួយ។
- អាឌី? កូនប្រុស? - អាឌី!
-កូនប្រុស!
-លោក! - តើមានអ្វីកើតឡើងចំពោះកូន?
- កូនប្រុស តើមានអ្វីកើតឡើង? - អាឌី លោក។
- លោក Adi ។ - អាឌី!
អាឌី!
សុំអភ័យទោសផងកូនប្រុស។
ព្រះអត់ទោសឱ្យខ្ញុំ។ អាឌី!
- អាឌី។ - អាឌី។
- ខ្ញុំធ្វើជាសាក្សីថា លោក Muhammad គឺ... - អាឌី!
… អ្នកនាំសាររបស់ព្រះ។
កូនអើយកុំទៅឆ្ងាយពេកពេលកូនលេង។
-យល់ព្រម។ - ហើយកុំចូលព្រៃ។
-យល់ព្រម។ - វាងងឹតហើយ។
តោះ​ចាប់ផ្តើម​លេង!
ពេញ​មួយ​យប់
ជាមួយ​មិត្ត​ភ័​ក្រ។
តោះ​ចាប់ផ្តើម​លេង!
ពេញ​មួយ​យប់
ជាមួយ​មិត្ត​ភ័​ក្រ។